Ok ve Okçuluk

ok

Ok ve Okçuluk nedir? Nasıl yapılır? Okçuluk tarihi ve sebepleri hakkında az bilinenler üzerine konuşacağız.

Ok Nasıl İcat Edildi?

İnsanlar dünya üzerinde her zaman günümüzdeki güçlü ve kudretli değillerdi. Henüz ateşi bir yeni bulmuş bir topluluk yaşamak için büyük bir savaş veriyordu.

İnsanlar avcı bir topluluk olmalarına rağmen biyolojik olarak avcı niteliklerine sahip değillerdi. Doğada bulunan diğer canlıların özellikleri insanlardan daha kullanışlıydı. Ayıların pençeleri vardı ve oldukça güçlülerdi. Aslanlar ve diğer vahşi kediler hızlılardı. Kurtlar ise oldukça sessizdi ve kuvvetli çenelere sahiplerdi. Şahin ya da kartallar gibi uçan yırtıcılar çok iyi gözlere sahip olup çok uzaklardan avlarını görebiliyorlardı. Aynı zamanda uçabiliyorlardı. Hemen her hayvanın işitme ve koku alma yetileri insanlardan oldukça daha gelişkindi. Bu sayede av esnasında insanlardan üstün bir pozisyona geçebiliyorlardı.

Fakat insanlarda ise daha farklı bir özellik vardı. Düşünme yetisi. Diğer bütün canlılardan daha iyi bir şekilde beynini kullanabiliyordu. Bu sayede keskin dişleri ve pençeleri olan hayvanlara karşı ucu sivri ve keskin aletler yaptılar. Hızlı koşamadıkları ve uçamadıkları için fırlatabilecekleri silahlar geliştirdiler.

Günümüzde basit bir alet gibi görülen oku icat ettiler. Okun icadı ile insanlar teknolojik anlamda çok yüksek bir mertebeye geçiş yaptılar. Bu gelişme sayesinde daha kolay avlanabildiler. Dışarıdan gelen saldırılara karşı kendilerini koruma şansları daha da arttı.

Okun İcadının Günümüze Değin Gelen Faydaları

Ok, günümüzdeki tabancaların, tüfeklerin ve bilumum fırlatabilen aletlerin özünü oluşturur. Hepsi okun çalışma mantığının geliştirilmesi ile yapılmıştır.

Yayın gerilmesi ile fırlatılan okun zaman içerisinde daha hızlı gitmesi için germe yöntemleri değişmiştir. Ardından bu yöntemler ile daha büyük savaş aletleri olan mancınıkları üretilmiştir.

Eğer ok icat edilmemiş olsaydı neslimiz bugünlere kadar dayanır mıydı bilinmez ama ok ve icadı ile doğan diğer aletlerin öldürdükleri hala yaşıyor olurdu.

Yani okun icadının faydası kadar zararı da oldu.

Okun Fırlatılması İçin Gerekli Ekipmanlar

  1. Ok

Ok fırlatılan ucu sivri bir silahtır. Genel olarak ağaçlardan yapılmaktadır. İnsanoğlunun bulduğu ilk aletlerden biridir. Bu alet zaman içerisinde avcılık, savaş ve spor amaçlı kullanılmıştır.

Ok başlarda ağaçların ucunun sivriltilmesi ile bir silah haline gelmiştir. Fakat zamanla okun tahribatını arttırması için taş, kemik ya da başkaca madenlerden sivri parçalar yapıp okun ucuna monte etmişlerdir.

Zamanla bunun yarattığı etkiyi de arttırmak için okun uç kısmına zehir ya da sakinleştiriciler sürülmüştür. Bazı hedeflere ise oklar yağ benzeri yanıcı bir maddeye bulanıp ateşe verilerek atılıyordu. Bu sayede hedef kısa süre içinde yanabiliyordu.

Fakat okun fırlatılması için yay gerekliydi.

  1. Yay

Yay okun hedefe gitmesi için belli bir ivme kazandırarak fırlatmaya yarayan araçtır. Ok yayın gerilen kısmına oturtulur ve gerilir. Bırakıldığında ise belirtilen hedefe doğru hızla ilerler.

Yay genel olarak esnek bir ağaçtan yapılır. Fakat ağacın esnek olduğu kadar sağlamda olması gerekir. Çünkü germe işleminde kırılırsa hiçbir fayda sağlamayacaktır. Bu yüzden ağaç seçimi yay yapımında oldukça önemlidir.

Ağaç zamanla ilk başlardaki etkisini yitirdiğinden ya da olası bir zedelenmeden kırılabiliyordu. Bu yüzden insanlar ağacı daha da güçlendirmek gerektiğini anladılar. Çevrelerini gözlemlediklerinde avladıkları hayvanlar çok hızlı koşuyorlardı. Yani ayakları çok güçlüydü. Bu yüzden av hayvanlarının ayaklarında bulunan tendonları kurutup yayda kullandıkları ağaçlara sardılar. Bazen ekstra olarak hayvan derileri de kullanıldı.

Yay ve ok tek başına bir alet oluşturmuyordu. Aynı zamanda kirişe ihtiyaç vardı.

  1. Kiriş, Tirkeş ya da Çile

Üçü de aynı anlama gelmektedir. Sadece kullanıldıkları dönemlerde isimleri değişmiştir. Fakat ürün aynıdır. Aslında iptir. Yayın gerilmesine yardımcı olur. Okun ise arkadan desteklenmesini sağlar.

Yukarıdaki isimlerden birisi çiledir. Bu isim Osmanlı döneminde daha sık kullanılırdı. Aynı zamanda o dönem içmek ya da çekmek anlamında keş diye bir kelime kullanılırdı. Okçuluk yapan kişilere bu yüzdem çilekeş denilirdi.

Yukarıda da bahsedildiği gibi okun ivme kazanması için bu aletler gereklidir. Ekstradan parmağınızın zamanla aşınmaması ve yayı germek için kullanılan eforun biraz daha azalması için zihgir adında bir yüzük de kullanılırdı. Atılan okun hem düz gitmesi hem de bir mesaj ulaştırmasını sağlaması içinse arka kısmına tüyen bir kısım yapılırdı.

 

E-bültene Abone Ol Merak etmeyin. Spam yapmayacağız.

İlgili Yazılar



Giriş Yap